Πληρώνετε διόδια στη Γεφυρα Ρίου-Αντιρρίου;

Πληρώνετε διόδια στη Γεφυρα Ρίου-Αντιρρίου;

Η γέφυρα Ρίου Αντιρρίου κόστισε συνολικά 740 εκ ευρώ ή 252 δισ. δραχμές. Από αυτά:

· Το 10% (74 εκ. ευρώ, ή 25 δισ. δρχ.) το έβαλε η κοινοπραξία που την κατασκεύασε και την εκμεταλλεύεται.

· Το 40% (296 εκ. ευρώ – 101 δισ. δρχ.) είναι η συμμετοχή του δημοσίου, δηλαδή το πληρώσαμε εμείς.

· Το υπόλοιπο 50% (370 εκ. ευρώ – 126 δισ. δρχ.) είναι δάνειο από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα, με κρατικές εγγυήσεις. Που σημαίνει ότι αν στραβώσει η δουλειά, η τράπεζα θα πάρει τα λεφτά της από το κράτος, δηλαδή από εμάς. Αν δεν στραβώσει, θα τα πάρει από τα διόδια, δηλαδή πάλι από εμάς.(σ.σ. Είδες που θα πάει η σύνταξη κι ο μισθός που σου έκοψαν;)



Βάσει των συμφωνημένων, η κατασκευάστρια κοινοπραξία θα εκμεταλλεύεται τη γέφυρα μέχρι το 2039, δηλαδή επί 35 χρόνια. Από την εκμετάλλευση αυτή, υπολογίζεται ότι θα εισπράξει 1,7 δισ. ευρώ, ή 579 δισ. δραχμές. Αν αφαιρέσει κανείς τα 370 δισ. της τράπεζας, υπολείπονται 209 δισ. για την κοινοπραξία, δηλαδή 8,36 φορές παραπάνω από όσα έβαλε, ή περιθώριο κέρδους 736%.

Δεν είναι κι άσχημα!



Αν το υπολογίσουμε αυτό σε διάστημα 35 χρόνων, προκύπτει εύκολα ότι κάθε χρόνο η κατασκευάστρια κοινοπραξία θα καθαρίζει περίπου 6 δισ. δηλαδή το ¼ της αρχικής της συμμετοχής στο έργο.

Δηλαδή σε 4 χρόνια θα έχει πάρει τα λεφτά της πίσω και θα της μένουν άλλα 31 χρόνια να εισπράττει.

(σ.σ. ΝΑ ΤΟ ΕΠΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΑΥΤΟ: Δηλαδή σε 4 χρόνια θα έχει πάρει τα λεφτά της πίσω και θα της μένουν άλλα 31 χρόνια να εισπράττει.)



Αυτού του είδους οι δουλειές, πριν τις βαφτίσουν «υποδειγματικά αναπτυξιακά έργα», τις λέγανε απλώς «αποικιακές». Και ο βασιλεύς Λεοπόλδος, στο Κονγκό, το 1900, με τέτοιους όρους δούλευε.



Γεννάται λοιπόν το ερώτημα πώς μπορεί κάποιος με αρχικό κεφάλαιο 25 δισ. δηλαδή όσο κοστίζει η κατασκευή ενός ολυμπιακού σταδίου μαζί με τις υπερβάσεις (και λίγο παραπάνω από όσα κατηγορείται ο Νεονάκης ότι κέρδισε στο χρηματιστήριο) να βγάλει σε τέσσερα χρόνια τα λεφτά του και εφτά φορές άλλα τόσα στα επόμενα 31 χρόνια. Η απάντηση είναι απλή: πρέπει να βρεις κάποιον να σου βάλει το υπόλοιπο 90% της επένδυσης, χωρίς καμία αξίωση στα κέρδη. Υπάρχει τέτοιος μαλάκας; Ναι, υπάρχει. Ο Έλλην φορολογούμενος, δηλαδή εμείς.

Από πλευράς του Έλληνος φορολογουμένου, η κατάσταση έχει ως εξής:

· 101 δισ. (δηλαδή όσο η κρατική συμμετοχή) πληρώσαμε στη φάση της κατασκευής και

· 579 δισ. (δηλαδή όσα περιμένουν να εισπράξουν στην 35ετία) πληρώνουμε σε διόδια στην φάση της εκμετάλλευσης.



Αυτό σημαίνει ότι πληρώνουμε 680 δισ. για μια γέφυρα που αποδεδειγμένα στοίχισε 252, δηλαδή πληρώνουμε τη γέφυρα 2,7 φορές παραπάνω από το πραγματικό της κόστος. (Σχεδόν τρεις. Από εκεί πρέπει να βγήκε αυτό που λένε «Τρεις Γέφυρες»).



Αυτό το μοντέλο κατασκευής δημοσίων έργων ονομάζεται ΣΔΙΤ- «Σύμπραξη Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα» και διαφημίζεται ως ο πλέον σύγχρονος και αποτελεσματικός δρόμος για τις προκλήσεις του 21ου αιώνα.



Αν η γέφυρα είχε κατασκευαστεί με τις οπισθοδρομικές μεθόδους του προηγούμενου αιώνα, θα μας είχε κοστίσει 252 δισ. και θα την είχαμε αποσβέσει με τους ίδιους ρυθμούς σε 15 χρόνια και τρεις μήνες.

Αλλά ακόμα κι αν ο κράτος επέμενε να εισπράττει διόδια επί 35 χρόνια, ώστε να μαζέψει 2,7 φορές την αξία της γέφυρας, έχει κάποια διαφορά να πληρώνεις διόδια στο κράτος και όχι σε κοινοπραξίες εταιρειών. Διότι τα λεφτά που πάνε σε κοινοπραξίες δεν θα τα ξαναδούμε ποτέ, ενώ τα λεφτά που πάνε στο κράτος, όλο και κάποια τρύπα θα μπαλώσουν.



Θα μπορούσε λοιπόν κάποιος αφελής να αναρωτηθεί γιατί το κράτος, αφού πλήρωσε που πλήρωσε το 40% (296 δισ.) της γέφυρας και δανείστηκε το άλλο 50% (370 δισ.), δεν έδινε και 25 δισ. στην κατασκευάστρια εταιρεία, να φτιάξει τη γέφυρα και να πάει στο καλό, αντί να μας κάθεται 35 χρόνια στο σβέρκο σαν τον Προκρούστη και να εισπράττει διόδια. Αλλά όχι. Διότι τότε η γέφυρα θα ήταν δημόσια επένδυση, πράγμα που γενικώς δεν αρέσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και διότι ως δημόσια επένδυση, θα ξέφευγε διαρκώς από τον προϋπολογισμό και από τα χρονοδιαγράμματα, για να μην πούμε ότι πιθανώς να ήταν και ελαττωματική στην κατασκευή της.



Αυτό πανηγύριζε ο Λαλιώτης όταν έτρεχε λαμπαδηδρόμος πάνω στη γέφυρα με το σορτσάκι και την ολυμπιακή δάδα: ότι μετά από είκοσι χρόνια εξουσίας, βρήκαν έναν τρόπο να φτιάξουνε το έργο χωρίς να φάνε τα λεφτά σε μίζες (πράγμα που δεν καταφέρανε π.χ. με το Κτηματολόγιο) και ο τρόπος αυτός είναι να μας κοστίζει τρεις φορές πάνω από την αξία του, μόνο και μόνο επειδή κάποιος ιδιώτης έβαλε το 10%. Αληθινά υποδειγματικό αναπτυξιακό έργο.



Αλλά το πιο άσχετο απ’ όλα είναι αυτές οι επικλήσεις στον Χαρίλαο Τρικούπη, που οραματίστηκε τη ζεύξη Ρίου Αντιρρίου για να φέρει την ανάπτυξη στη Δυτική Ελλάδα. Διότι ο Χαρίλαος Τρικούπης δεν οραματίστηκε τη ζεύξη για να περνάνε ΙΧ, που άλλωστε τότε δεν υπήρχαν καν. Την οραματίστηκε για να περάσει το τρένο. Και από τη γέφυρα Ρίου Αντιρρίου τρένο δεν περνάει, με συνειδητή πολιτική απόφαση, για να μη μειώνει τα περιθώρια κέρδους της κοινοπραξίας που την εκμεταλλεύεται. (Για τον ίδιο ακριβώς λόγο δεν περνάνε λεωφορεία από την Αττική Οδό).



Υπ’ αυτήν την έννοια, το όραμα του Τρικούπη όχι μόνο δεν υλοποιείται, αλλά καθίσταται ακόμα πιο ανεδαφικό, αφού πλέον για να περάσει τρένο πρέπει να γίνει υποθαλάσσια σήραγγα – νέοι εργολάβοι, νέος δανεισμός, νέες επωφελείς Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα- ή να το περνάνε απέναντι με το φεριμπότ.



Oλ’ αυτά είναι αμφίβολα για τα επόμενα 35 χρόνια, που το πέρασμα βρίσκεται σε ιδιωτικά χέρια, σκληρούς και αποφασισμένους φραγκοφονιάδες, αλλά οι κάτοικοι της υποανάπτυκτης Ηπείρου που περιμένουν το τρένο από την εποχή του Τρικούπη, μπορούν να νιώθουν περήφανοι για τις προκλήσεις του 21ου αιώνα.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΤΗΝ ΙΝΦΑΚΟΜΑ ΤΟΥ ΣΟΛΑΡ

Ολιστική Αρχιτεκτονική και Οικολογική Δόμηση»



Ο Σύλλογος Ολιστικής Αρχιτεκτονικής και το Περιοδικό ECOΔΟΜΕΙΝ σε συνεργασία με την ΗELEXPO AE οργανώνουν στα πλαίσια της έκθεσης infacoma 2011, ημερίδα με θέμα:


« Ολιστική Αρχιτεκτονική και Οικολογική Δόμηση»

Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011

Συνεδριακό Κέντρο «Νικόλαος Γερμανός»


Πρόγραμμα


Απόστολος Ευθυμιάδης, μηχανολόγος μηχανικός-δρ. μηχ, πρόεδρος του Σ.ΟΛ.ΑΡ.

«Η τεχνολογία εξοικονόμισης ενέργειας στα κτίρια, στον δύσκολο ενεργειακό χειμώνα»

Ξένια Κατσιγιάννη , αρχ.μηχ., ειδική γραμ.Σ.ΟΛ.ΑΡ.

«Οικολογική δόμηση και γεωβιολογία»

Κώστας Στεφ. Τσίπηρας, πολ.μηχ.-δρ.χωροταξίας, γεν.γρ.Σ.ΟΛ.ΑΡ. διευθυντής σύνταξης του περιοδικούECOΔΟΜΕΙΝ

«Η ολιστική αρχιτεκτονική σαν σενάριο επιβίωσης στην επερχόμενη κλιματική αλλαγή»,

( με προβολή εικόνων 10 διαφορετικών βιοκλιματικών κτιρίων, απο τον χώρο της Βόρειας Ελλάδας



Χριστίνα Οικονόμου, αρχ. μηχ., μέλος Δ.Σ. Σ.ΟΛ.ΑΡ.

«Η πρακτική εφαρμογή των οικολογικών οικοδομικών υλικών στα κτίρια- σοβάδες, χρώματα, κουφώματα, κλπ.»

Ρένα Βιρβίλη, μηχ.μηχ.

«Αυθαίρετη δόμηση, η εφαρμογή του ΚΕΝΑΚ, και οι ευθύνες των μηχανικών και των ελλήνων πολιτών».


Παρουσιάσεις οικολογικών προϊόντων των εταιρειών ΑΟΥΡΟ (οικολογικά χρώματα), Μ.Δαλακαφούκη-ΟΙΚΟΣ( εναλλακτικά κονιάματα),SIMPLYWOOD(ξύλινα κουφώματα)ΧΥΤΟΘΕΡΜ(ενεργειακά τζάκια) ΒΙ.Ε.Κ.ΚΟ (ξύλινα κουφώματα)κλπ.


Ανοιχτή συζήτηση με το κοινό.


Η είσοδος στις ημερίδες είναι ελεύθερη

4η ΑΣΤΙΚΗ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ-ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ-ΚΥΡΙΑΚΗ २३-१-2011

4η ΑΣΤΙΚΗ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ-ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Αναχώρηση την Κυριακή 23-1-2011, στις 9 το πρωί, μπροστά από την εκκλησία του Αγ. Δημητρίου –Λουμπαρδιάρη, στην Ακρόπολη, κοντά στην διασταύρωση των πεζοδρόμων Διον. Αρεοπαγήτου και Απ. Παύλου.
Νέα διαδρομή: Πετράλωνα—Καλλιθέα—Πειραιάς-Κερατσίνι.
Ώρες πορείας 4, στον τερματισμό ουζάκι !

νεα του Σ.ΟΛ.ΑΡ.

νεα του Σ.ΟΛ.ΑΡ.

1.Διεξήχθει με πολύ μεγάλη επιτυχία και με την συμμετοχή 300 μηχανικών από όλη την Ελλάδα , στην Χαλκίδα, από τις 17-19-12-2010, το 6ο πανελλήνιο συνέδριο ολιστικής αρχιτεκτονικής, που διοργάνωσε ο Σ.ΟΛ.ΑΡ.
Στο συνέδριο μίλησαν 28 εισηγητές από 4 χώρες, καθώς και οι εκπρόσωποι 15 εταιρειών παραγωγής και εμπορίας οικολογικών οικοδομικών υλικών.
Στο συνέδριο βραβεύτηκαν 7 παραδοσιακοί μάστορες, και διοργανώθηκαν παράλληλες πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Τα πρακτικά του συνεδρίου θα δημοσιευθούν στο 3ο τεύχος του περιοδικού του συλλόγου ECODOMEIN ,www.ecodomein.gr, που θα κυκλοφορήσει τον ερχόμενο Απρίλιο.
2.Έγιναν οι αρχαιρεσίες για την ανάδειξη του νέου Δ.Σ. του Σ.ολ.αρ., και εκλέχθηκαν οι:
Πρόεδρος: ΑΠ.ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ ,μηχ. μηχ.-δρ. μηχ.
Γεν. γρ.: ΞΕΝΙΑ ΚΑΤΣΙΓΙΑΝΝΗ, αρχ. Μηχ.
Ειδικός γραμματέας: ΓΡ. ΣΚΛΗΝΟΣ ,πολ. μηχ.
Και μέλη
ΡΕΝΑ ΒΙΡΒΙΛΗ, μηχ.μηχ.-ταμίας
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, αρχ. Μηχ.
ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΕΦ.ΤΣΙΠΗΡΑΣ, πολ. μηχ.-δρ.χωροταξίας
ΔΕΣΠ.ΚΑΣΤΡΑΝΤΑ, αρχ. Μηχ.
Δ.ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ, αρχ. Μηχ.
ΤΙΝΑ ΚΟΥΤΛΑΚΗ, αρχ. Μηχ.
ΡΑΖΜΙΚ ΑΓΑΜΠΑΤΙΑΝ, πολ. Μηχ.
Δ.ΚΑΡΑΠΟΥΛΙΟΣ ,αρχ. Μηχ.
Ν.ΓΑΛΑΝΗΣ, μηχ. Μηχ.
ΛΑΖ.ΣΟΦΙΑΝΙΔΗΣ ,μηχ. ,μηχ.
Γαβριηλ ΓΑΛΑΝΟΜΑΤΗΣ ,ηλεκτρ.
ΕΙΡ. ΒΑΡΘΑΛΗ, μηχ .μηχ.


3.ΗΜΕΡΙΔΑ ΟΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ , ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ , στα πλαίσια της έκθεσης ΙΝΦΑΚΟΜΑ, Σάββατο 19-2-2011, ώρα 18.00, με ομιλίες των ΑΠ.ΕΥΘΥΜΙΑΔΗ, ΡΕΝΑΣ ΒΙΡΒΙΛΗ, ΞΕΝΙΑΣ ΚΑΤΣΙΓΙΑΝΝΗ, ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, ΓΡ.ΣΚΛΗΝΟΥ, και Κ.ΣΤ.ΤΣΙΠΗΡΑ.

και μία πολύτιμη πληροφορία απο τον πρόεδρο του Σ.ΟΛ.ΑΡ. Απ. Ευθυμιάδη !

Μόλις ἀνακάλυψα ἑνα πολυτονικό σύστημα γραφῆς τὸ ὁποῖο μοιάζει πολύ μὲ το σύστημα των WINDOWS ἀλλά ἐπιτρέπει μὲ συμπληρωματικές καὶ σχετικά ἁπλές κινήσεις τήν πρόσθεση σημείων στίξεως τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς (ψιλή, δασεῖα, περισπωμένη, βαρεία και ὑπογεγραμμένη).


Τὸ σύστημα αὐτό ἔχει ἀναπτυχθῇ ἀπό ἕνα Ἕλληνα καθηγητή πληροφορικῆς στήν Γαλλία καὶ διατίθεται ἐλεύθερα ἀπό την ἱστοσελίδα http://www.keymangreek.gr/. Ὁ καθηγητής ὀνομάζεται Γιάννης Χαραλάμπους και ἐργάζεται ὠς καθηγητής πληροφορικής στἢν Ἀνωτάτη Ἐθνικὴ Σχολὴ Τηλεπικοινωνιῶν Βρετάνης (Βρέστη, Γαλλία).


Ὁ Γιάννης Χαραλάμπους πρωτοστατεῖ σὲ ἕνα κίνημα ἐπαναφορᾶς του πολυτονικοῦ συστήματος (διεύθυνση ἱστοχώρου : http://www.polytoniko.org/index.php?newlang=el&font=Palatino+Linotype&right=no). Ἀξίζουν πολλά συγχαρητήρια στὸν ἄνθρωπο αὐτόν.


Γιὰ τὴν ἐγκατάστασή του ἀκολοθεῖστε τὰ βήματα πού περιγράφονται στήν σχετική ἰστοσελίδα. Τό σύστημα αὐτό τὸ ἔχω ἤδη ἐγκαταστήσει στὸν ὑπολογιστή μου καὶ το βρίσκω ἰδιαίτερα "διαισθητικό" καὶ ὑποστηρικτικό πρός τόν χρήστη. Μετά ἀπό λίγο θὰ εἶστε σὲ θέση νὰ δακτυλογραφεῖτε πολυτονικά χωρίς ἰδιαίτερη δυσκολία. Εἰδικότερα μὲ τὴν χρήση τῆς τεχνικῆς Greek Automated παρέχονται πρόσθετες εὐκολίες αὐτόματης τοποθέτησης πνευμάτων σὲ φωνήεντα ποὺ εὐρίσκονται στὴν ἀρχή τῆς λέξης.

10 στρατηγικές χειραγώγησης των πολιτών από τα ΜΜΕ

10 στρατηγικές χειραγώγησης των πολιτών, και των πιθανών αντιδράσεων τους, (π.χ. για το αισχρό Μνημόνιο, το ξεπούλημα της πατρίδας και της μητέρας-Γής), από τα ΜΜΕ

1. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ

Το θεμελιώδες στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής που έγκειται στην εκτροπή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις αποφασισμένες από τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ αλλαγές μέσω της τεχνικής του κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών. Η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής είναι επίσης απαραίτητη για να μην επιτρέψει στο κοινό να ενδιαφερθεί για απαραίτητες γνώσεις στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής. «Διατηρήστε την προσοχή του κοινού αποσπασμένη, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμάλωτη θεμάτων που δεν έχουν καμία σημασία. Διατηρήστε το κοινό απασχολημένο, τόσο πολύ ώστε να μην έχει καθόλου χρόνο για να σκεφτεί - πίσω στο αγρόκτημα, όπως τα υπόλοιπα ζώα» (απόσπασμα από το κείμενο: Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

2. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΥΣΕΩΝ

Αυτή η μέθοδος καλείται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Δημιουργείται ένα πρόβλημα, μια προβλεφθείσα «κατάσταση» για να υπάρξει μια κάποια αντίδραση από τον κόσμο, με σκοπό αυτός ο ίδιος να ορίσει τα μέτρα που η εξουσία θέλει να τον κάνει να δεχτεί. Για παράδειγμα: Αφήνεται να ξεδιπλωθεί και να ενταθεί η αστική βία ή οργανώνονται αιματηρές επιθέσεις που αποσκοπούν στο να απαιτήσει ο κόσμος νόμους ασφαλείας και πολιτικές εις βάρος της ελευθερίας. Ή ακόμα: Δημιουργούν μία οικονομική κρίση ώστε να γίνει αποδεκτή ως αναγκαίο κακό η υποχώρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών.

3. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Για να γίνουν αποδεκτά τα διάφορα απαράδεκτα μέτρα, αρκεί η σταδιακή εφαρμογή τους, λίγο λίγο, επί συναπτά έτη. Κατά αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν τις δεκαετίες του ΄80 και ΄90 οι δραστικά νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός): ανύπαρκτο κράτος, ιδιωτικοποιήσεις, ανασφάλεια, ελαστικότητα, μαζική ανεργία, μισθοί που δεν εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα, τόσες αλλαγές που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση αν είχαν εφαρμοστεί μονομιάς.

4. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ

Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσουν ως «επώδυνη και αναγκαία», εξασφαλίζοντας τη συγκατάβαση του λαού τη δεδομένη χρονική στιγμή και εφαρμόζοντάς τη στο μέλλον. Είναι πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή μια μελλοντική θυσία απ' ό,τι μία άμεση. Κατά πρώτον επειδή η προσπάθεια δεν καταβάλλεται άμεσα και κατά δεύτερον επειδή το κοινό, η μάζα, πάντα έχει την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «τα πράγματα θα φτιάξουν στο μέλλον» και ότι οι απαιτούμενες θυσίες θα αποφευχθούν. Αυτό δίνει περισσότερο χρόνο στο κοινό να συνηθίσει στην ιδέα των αλλαγών και να τις αποδεχτεί με παραίτηση όταν φτάσει το πλήρωμα του χρόνου.

5. ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν λόγο, επιχειρήματα, προσωπικότητες και τόνο της φωνής, όλα ιδιαίτερα παιδικά, πολλές φορές στα όρια της αδυναμίας, σαν ο θεατής να ήταν μικρό παιδάκι ή διανοητικά υστερημένος.Όσο περισσότερο θέλουν να εξαπατήσουν το θεατή τόσο πιο πολύ υιοθετούν έναν παιδικό τόνο. Γιατί; «Αν κάποιος απευθύνεται σε ένα άτομο σαν αυτό να ήταν 12 χρονών ή και μικρότερο, αυτό λόγω της υποβολής είναι πολύ πιθανό να τείνει σε μια απάντηση ή αντίδραση απογυμνωμένη από κάθε κριτική σκέψη, όπως αυτή ενός μικρού παιδιού» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

6. ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ

Η χρήση του συναισθήματος είναι μια κλασική τεχνική προκειμένου να επιτευχθεί βραχυκύκλωμα στη λογική ανάλυση και στην κριτική σκέψη των ατόμων. Από την άλλη, η χρήση των συναισθημάτων ανοίγει την πόρτα για την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την εμφύτευση ιδεών, επιθυμιών, φόβων, καταναγκασμών ή την προτροπή για ορισμένες συμπεριφορές.

7. Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Κάντε το κοινό να είναι ανήμπορο να κατανοήσει τις μεθόδους και τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και τη σκλαβιά του. «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που δίνεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι η φτωχότερη και μετριότερη δυνατή, έτσι ώστε το χάσμα της άγνοιας μεταξύ των κατώτερων και των ανώτερων κοινωνικών τάξεων να είναι και να παραμένει αδύνατον να γεφυρωθεί» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

8. ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Προωθήστε στο κοινό την ιδέα ότι είναι της μόδας να είσαι ηλίθιος, χυδαίος και αμόρφωτος.

9. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΝΟΧΗΣ

Κάντε τα άτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι ένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας της ανεπάρκειας της νοημοσύνης τους, των ικανοτήτων ή των προσπαθειών τους. Έτσι, τα άτομα, αντί να εξεγείρονται ενάντια στο οικονομικό σύστημα, υποτιμούν τους εαυτούς τους και νιώθουν ενοχές, κάτι που δημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης, της οποίας απόρροια είναι η αναστολή της δράσης. Και χωρίς δράση, δεν υπάρχει επανάσταση.

10. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ' Ο,ΤΙ ΑΥΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ

Κατά τα τελευταία 50 χρόνια, η ταχεία πρόοδος της επιστήμης έχει δημιουργήσει ένα αυξανόμενο κενό μεταξύ των γνώσεων του κοινού και εκείνων που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι κυρίαρχες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, στη νευροβιολογία και στην εφαρμοσμένη ψυχολογία, το σύστημα έχει επιτύχει μια εξελιγμένη κατανόηση των ανθρώπων, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Το σύστημα έχει καταφέρει να γνωρίζει καλύτερα τον «μέσο άνθρωπο» απ' ό,τι αυτός γνωρίζει τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το σύστημα ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο και μεγάλη εξουσία πάνω στα άτομα, μεγαλύτερη από αυτήν που τα ίδια ασκούν στους εαυτούς τους.

διαχρονικός και πάντα επίκαιρος ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ,...

"Το εκήρυξεν ο θείος Όμηρος προ ετών τρισχιλίων: Εις οιωνός άριστος!...Αλλά τις έβαλεν εις πράξιν την συμβουλήν του θειοτάτου αρχαίου ποιητού; Εκ της παρούσης ημών γενεάς τις ημύνθη περί πάτρης;
Ημύνθησαν περί πάτρης οι άστοργοι πολιτικοί, οι εκ περιτροπής μητρυιοί του ταλαιπώρου ωρφανισμένου Γένους;
Άμυνα περί πάτρης δεν είναι αι σπασμωδικαί, κακομελέτητοι και κακοσύντακτοι επιστρατείαι, ουδέ τα σκωριασμένης επιδεικτικότητος θωρηκτά. Άμυνα πετρί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και του πιθηκισμού, του διαφθείραντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεωκοπίας.
Τις ημύνθη περί πάτρης;
Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος.
Και σήμερον, νέον έτος έρχεται. Και πάλιν τι χρειάζονται οι οιωνοί; Οιωνοί είναι τα πράγματα.
Μόνον ο λαός λέγει. Κάθε πέρσυ και καλλίτερα.
Ας ευχηθώμεν το ερχόμενον έτος να μη είναι χειρότερον από το έτος το φεύγον".
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
(Εφ. "Ακρόπολις", 1 Ιαν. 1896)