Τι να πρωτοθυμηθώ για σένα βρέ Φόρη;
Τότε ,πριν από 30 περίπου χρόνια, που για μία ψήφο, που ακυρώθηκε, μετά από πρωτοφανείς κομπίνες και παρασκήνιο, δεν κατάφερες να εκλεγείς για να υπηρετήσεις τον τόπο σου;
Τότε που συνιδρύσαμε στο μικρό χωριό μας, τον ορειβατικό σύλλογο;
Τότε που καλλιεργήσαμε την μάνα γή βιολογικά, για πρώτη φορά σε ολόκληρο το Ζαγόρι;
Τότε που ανακατασκευάσαμε τον πέτρινο νερόμυλο, και τον θέσαμε σε λειτουργία;
Τότε που θεμελιώσαμε το πρώτο βιοκλιματικό ορειβατικό καταφύγιο στην Ελλάδα;
Τις εκδηλώσεις για την προστασία της φύσης, τα συνέδρια για την αξιοβίωτη ανάπτυξη των ορεινών περιοχών, τις μουσικές εκδηλώσεις , τις εκδόσεις,…
Ήσουν παντού παρών.
Εσύ που ήσουν δεξιός για τα αλλοπρόσαλλα ανθρωπάκια, που κρύβονταν πίσω από τις κομματικές ταμπέλες.
Εσύ που ήσουν αριστερός για τους ψευτο-χριστιανο-κολοτούμπες της πλάκας, τους δημάρχους της συμφοράς, τους εργολάβους της κομπίνας.
Εσύ που ήσουν όμως και έλληνας και επαναστάτης, εσύ που ήσουν και άνθρωπος και ενεργός πολίτης,…
δεν πειράζει ,μας έλεγες, σε όλους εμάς που σε αγαπούσαμε και σε στηρίζαμε στην δύσκολη ζωή σου. Στην άξια γυναίκα σου, και στα παιδιά σου. Στην Τούλα , την αδελφή σου, που ήταν φύλακας-άγγελος σου. Στον καρδιακό σου φίλο τον Χρήστο τον Μέμο, στον Τζίμα, στον Μανάφη, στον Λιάλιο, σε όλους,…
τέλος χρόνου, μας έλεγες.
Προχθές που με πήρε στο τηλέφωνο, ο Βασίλης ο Τζένγκας, σκιπετάρης σκληρός , δωρικός, που εκτελεί χρέη κτίστη στην Λάιστα, αλλά και , περιστασιακά, νεκροθάφτη, έκλαιγε όταν μου είπε :
έχω θάψει τόσους και τόσους λαιστινούς , τον μπάρμπα –Χρόνη τον Δρούγια, τον Μπόνιο, την κυρά Καλλιόπη, όμως , τον Φόρη δεν βαστάει η καρδιά μου να τον θάψω.
Συγκλονίστηκα φίλε Φόρη. Ναι και ο Τζένγκας ο αλβανός, έκλαιγε για εσένα.
Τέλος χρόνου, τέλος χρόνου, τέλος χρόνου,…
Thursday, October 14, 2010
Wednesday, October 13, 2010
13-10-2010: καλό ταξείδι ΦΟΡΗ ΠΟΑΛΑ,...
Έφυγε σήμερα απο την ζωή, ένας σπουδαίος άνθρωπος, αγωνιστής, έντιμος πολίτης, έλληνας, συνιδρυτής του ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΛΑΙΣΤΑΣ ΖΑΓΟΡΙΟΥ,πρωτοπόρος στις βιολογικές καλλιέργειες, αντικοφορμιστής, και επαναστάτης, πρωτοπόρος σε όλο το ΖΑΓΌΡΙ, ο φίλος μου ο ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ( ΦΟΡΗΣ) ΠΟΑΛΑΣ, σε ηλικία μόλις 50 χρονών, αφήνοντας πίσω του ένα πλούσιο έργο, και καθιστώντας ορφανή την προσπάθεια οι πολίτες του ΖΑΓΟΡΊΟΥ να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους, μακριά απο τους κομματάνθρωπους των μηχανισμών του κράτους , και τους αισχρούς μαζανθρώπους που καταστρέφουν την φύση και τον πολιτισμό του τόπου μας.
Θεωρούσε τους κυνηγούς παλιανθρώπους και την θρησκεία βασικό συντελεστή της ηθικής υποβάθμισης του ανθρώπου, για αυτό, και αφιερώνω στην μνήμη του, τα εξής λόγια του Επίκουρου:
<< ο θάνατος δεν μας αφορά, γιατί , όσο εμείς ζούμε, αυτός δεν υπάρχει, και όταν αυτός έρθει, τότε εμείς δεν θα υπάρχουμε>>
Αιωνία σου η μνήμη φίλε και συναγωνιστή Φόρη Ποάλα,...
Thursday, September 2, 2010
Διώκουν επιστήμονες επειδή είπαν ότι η ακτινοβολία των κινητών βλάπτει!
31 Αυγ 2010
Διώκουν επιστήμονες επειδή είπαν ότι η ακτινοβολία των κινητών βλάπτει!
Η ιστορία
Στις 27 και 29 Απριλίου 2010, προσκλήθηκαν τέσσερις διεθνείς επιστήμονες ειδικοί στις βιολογικές επιπτώσεις των ακτινοβολιών, να μιλήσουν σε συνεδρίαση της Επιτροπής Υγείας του Καναδικού Κοινοβουλίου με θέμα, «Επιδράσεις Μικροκυματικών Ακτινοβολιών στην Ανθρώπινη Υγεία».
Οι επιστήμονες αυτοί ήταν :
1) ο Δρ. Olle Johansson του Ινστιτούτου Karolinska της Σουηδίας,
2) η Δρ. Annie Sasco του Πανεπιστήμιου Bordeaux της Γαλλίας,
3) ο Δρ. Andrew Goldsworthy από το Imperial College του Λονδίνου και
4) ο Δρ. Δημήτρης Παναγόπουλος από το Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Και οι τέσσερις κατέθεσαν με βάση την έρευνά τους, ότι οι ακτινοβολίες μικροκυμάτων που εκπέμπονται από κινητά τηλέφωνα και κεραίες σταθμών βάσης κινητής τηλεφωνίας καθώς και άλλες συσκευές ασύρματης επικοινωνίας όπως ασύρματα δίκτυα υπολογιστών κ.λ.π., αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Kαι οι τέσσερις, τόνισαν την ανάγκη άμεσης και δραστικής μείωσης των ισχυόντων ορίων ασφαλείας και την ανάγκη επανάληψης κάποιων πειραμάτων με πολύ ανησυχητικά αποτελέσματα, με γνώμονα την προστασία της ανθρώπινης υγείας και ιδιαίτερα των παιδιών που είναι πιο ευάλωτα στις ακτινοβολίες.
Η συνέχεια
Αμέσως μετά την συμμετοχή των τεσσάρων επιστημόνων στη συνεδρίαση αυτή, οι διευθυντές τους στα πανεπιστημιακά ιδρύματα όπου εργάζονται οι τρεις από τους τέσσερις, τους αφαίρεσαν τα γραφεία τους, ενώ ο τέταρτος είχε μόλις πριν συνταξιοδοτηθεί.
Διώκουν επιστήμονες επειδή είπαν ότι η ακτινοβολία των κινητών βλάπτει!
Η ιστορία
Στις 27 και 29 Απριλίου 2010, προσκλήθηκαν τέσσερις διεθνείς επιστήμονες ειδικοί στις βιολογικές επιπτώσεις των ακτινοβολιών, να μιλήσουν σε συνεδρίαση της Επιτροπής Υγείας του Καναδικού Κοινοβουλίου με θέμα, «Επιδράσεις Μικροκυματικών Ακτινοβολιών στην Ανθρώπινη Υγεία».
Οι επιστήμονες αυτοί ήταν :
1) ο Δρ. Olle Johansson του Ινστιτούτου Karolinska της Σουηδίας,
2) η Δρ. Annie Sasco του Πανεπιστήμιου Bordeaux της Γαλλίας,
3) ο Δρ. Andrew Goldsworthy από το Imperial College του Λονδίνου και
4) ο Δρ. Δημήτρης Παναγόπουλος από το Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Και οι τέσσερις κατέθεσαν με βάση την έρευνά τους, ότι οι ακτινοβολίες μικροκυμάτων που εκπέμπονται από κινητά τηλέφωνα και κεραίες σταθμών βάσης κινητής τηλεφωνίας καθώς και άλλες συσκευές ασύρματης επικοινωνίας όπως ασύρματα δίκτυα υπολογιστών κ.λ.π., αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Kαι οι τέσσερις, τόνισαν την ανάγκη άμεσης και δραστικής μείωσης των ισχυόντων ορίων ασφαλείας και την ανάγκη επανάληψης κάποιων πειραμάτων με πολύ ανησυχητικά αποτελέσματα, με γνώμονα την προστασία της ανθρώπινης υγείας και ιδιαίτερα των παιδιών που είναι πιο ευάλωτα στις ακτινοβολίες.
Η συνέχεια
Αμέσως μετά την συμμετοχή των τεσσάρων επιστημόνων στη συνεδρίαση αυτή, οι διευθυντές τους στα πανεπιστημιακά ιδρύματα όπου εργάζονται οι τρεις από τους τέσσερις, τους αφαίρεσαν τα γραφεία τους, ενώ ο τέταρτος είχε μόλις πριν συνταξιοδοτηθεί.
Thursday, August 5, 2010
Φεῦγε πολέμιον και τύραννον δανειστήν
Φεῦγε πολέμιον και τύραννον δανειστήν, οὐ γῆν αἰτοῦντα καὶ ὕδωρ ὡς ὁ Μῆδος,
ἀλλὰ τῆς ἐλευθερίας ἁπτόμενον καὶ προσγράφοντα τὴν ἐπιτιμίαν.
Κοίτα να ξεφύγεις από τον εχθρικό και τυραννικό Δανειστή,
ο οποίος δεν ζητάει «γήν και ύδωρ», όπως οι Μήδοι,
αλλά βάζει χέρι στην Ελευθερία σου και προσημειώνει τα Πολιτικά και Περιουσιακά σου
Δικαιώματα!
(Πλούταρχος, Ηθικά - Περί του μη δειν δανείζεσθαι).
Tα άλλα είναι περιττά.
Η Ελλάδα τελεί υπό ξένη κατοχή, αλλά κάποιοι απο εσάς εξακολουθείτε να θύετε στον φωτοδότη και στην αλμύρα, ή, να πίνετε μπύρες βλέποντας τηλεόραση, αντι να ξεσηκωθείτε, και να αντισταθείτε με κάθε τρόπο,...
ἀλλὰ τῆς ἐλευθερίας ἁπτόμενον καὶ προσγράφοντα τὴν ἐπιτιμίαν.
Κοίτα να ξεφύγεις από τον εχθρικό και τυραννικό Δανειστή,
ο οποίος δεν ζητάει «γήν και ύδωρ», όπως οι Μήδοι,
αλλά βάζει χέρι στην Ελευθερία σου και προσημειώνει τα Πολιτικά και Περιουσιακά σου
Δικαιώματα!
(Πλούταρχος, Ηθικά - Περί του μη δειν δανείζεσθαι).
Tα άλλα είναι περιττά.
Η Ελλάδα τελεί υπό ξένη κατοχή, αλλά κάποιοι απο εσάς εξακολουθείτε να θύετε στον φωτοδότη και στην αλμύρα, ή, να πίνετε μπύρες βλέποντας τηλεόραση, αντι να ξεσηκωθείτε, και να αντισταθείτε με κάθε τρόπο,...
Monday, July 19, 2010
Monday, June 14, 2010
ΣΚΩΡ, Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΒΡΩΜΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ,...
Ἀλήθεια, σὲ πόσους ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς βρωμερούς πολιτικούς, αλλά καὶ σε τόσους ἄλλους ποὺ θέλησαν νὰ διακωμωδήσουν τὴν τραγική, ἐλέῳ πολιτικοῦ συστήματος, κατάσταση στὴν Ἑλλάδα, δὲν θὰ θέλατε νὰ πῆτε «σ’ ἔχω χεσμένο»; Πόσες φορὲς δὲν ἔχετε πῆ ὅτι στὶς μέρες μας «ἐπιπλέουν πάντα οἱ φελλοὶ καὶ τὰ σκατά;»
Ἃς πᾶμε, ἑπομένως, νὰ κάνουμε λίγη «γλωσσικὴ σκατολογία» «τύπου Ἀριστοφάνη, Καραϊσκάκη, Μακρυγιάννη ἢ Ζουράρι», ὅπως θὰ ἔλεγε καὶ ὁ μακαρίτης λαογράφος Ἠλίας Πετρόπουλος. Ὑπάρχει λοιπὸν μία λέξη ἀρχαιότατη στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, ποὺ λέγεται «τὸ σκώρ». Τὰ Λεξικὰ Ζωναρᾶ, Φωτίου καὶ Ὠρίωνος ἀναφέρουν ὅτι «σκώρ: τὸ κόπρον...» ὁ δὲ Σχολιαστὴς τοῦ Ἀριστοφάνη μᾶς λέει ὅτι «Σκώρ: ἀποπάτημα, χέσμα». Εἶναι γνωστὴ ἐπίσης στὴν ἰατρικὴ καὶ ἡ σκωραμίς, ἡ ὁποία εἶναι ἡ «ἰατρικὴ πάπια», διότι, ὅπως μᾶς λέει τὸ Λεξικὸν ΣΟΥΔΑΣ «Σκωραμίς: ἀμὶς μὲν ἐν ᾧ οὐροῦσι, σκωραμὶς δὲ ἐν ᾧ ἀποπατοῦσιν». Ὑπάρχει ἀκόμη καὶ ἡ «σκωραμὶς κωμῳδική», δηλαδὴ αὐτὴ ποὺ συλέγει τὰ περιττώματα πρὸς διακωμώδηση. «Ἵνα μὴ γένωμαι σκωραμὶς κωμωδική» μᾶς ἀναφέρει τὸ ἴδιο Λεξικό. Στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα βεβαίως δὲν ὑπάρχει χυδαιότης σὲ τέτοιες λέξεις. Ὅλες οἱ λέξεις αὐτὲς δηλώνουν ἰατρικὲς διεργασίες. Δηλαδή, ὁ ὀργανισμὸς τοῦ κάθε ἀνθρώπου γιὰ νὰ ἐπιβιώση χρειάζεται τροφὴ καὶ νερό, διότι εἶναι ὑδρόψυκτος. Τὸ περιττὸ λοιπὸν «ὕδωρ» ἀποβάλλεται διὰ τῶν οὔρων καὶ ἡ τροφή, ἀφοῦ ὁ ὀργανισμὸς κρατήση ἀπὸ ἐκείνη ὅλα τὰ χρήσιμα γι’ αὐτὸν συστατικά, κάθε τί περιττὸ τὸ ἀποβάλλει. Αὐτὸ τὸ περιττό, λοιπόν, τὸ περίττωμα γιὰ τὸν ὀργανισμό, εἶναι «τὸ σκώρ». Ἡ γενικὴ ὅμως αὐτοῦ τοῦ ὀνόματος δὲν εἶναι «τοῦ σκωρὸς» ἀλλὰ «τοῦ σκατὸς» καὶ στὸν πληθυντικὸ «τὰ σκατά»!
Ὅταν λοιπὸν κάποιους τοὺς χαρακτηρίζουμε ὡς «σκατά», αὐτομάτως τοὺς χαρακτηρίζουμε ὡς περιττοὺς καὶ ὄχι χρήσιμους, δηλαδὴ ἄχρηστους. Εἶναι τόση δὲ ἡ σήψη μὲ τὴν ὁποία συνδέονται ὥστε ἀναδίδουν καὶ μία δυσάρεστη ὀσμή! Αὐτοὶ εἶναι οἱ ἄχρηστοι καὶ σεσηπότες «σκωροποιοὶ πολιτικοί». Τὸ δὲ ρῆμα «χέζω» εἶναι ἕνα ἐπίσης ἀρχαιότατο ρῆμα, ὅπως καὶ τὸ «χέω» (σημαίνει τὸ κενῶ), τὸ ὁποῖο ὑποδηλώνει τὴν ἀπόρριψη κάθε περιττοῦ εἰς τὸ χάος, εἰς τὸ κενὸν δηλαδή, ἐξ οὗ καὶ «κένωση». Ὅταν λέμε σὲ κάποιον «σ’ ἔχω χεσμένο» σημαίνει «ἔχω πετάξει πάνω σου ὅ,τι πιὸ περιττὸ ἔχω».
Ὁ Μακρυγιάννης, μὲ τὴν ἑλληνικὴ καρδιά, ἀρχίζοντας τὸ ἑλληνικὸ ἀντάρτικο, εἶχε πεῖ τὰ παρακάτω λόγια:
«Τέλος πάντων, ἐσὺ γυρεύεις ἀκόμα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ πάρης καὶ ὀχτακόσες χιλιάδες γρόσια· καὶ κατὰ τὴν ἐπιτροπή, ὁποῦ ’ναι διωρισμένοι ὅλοι φίλοι σου, θὰ πάρης ὑποστατικὸ ὅπου ν' ἀξίζη πενῆντα διὰ δέκα· αὐτήνη ἡ ἐπιτροπὴ θὰ τὸ ξετιμήση τοιούτως. Οἱ φίλοι σου καὶ oi συγγενεῖς σου κυβερνῆτες τὰ ’πικυρώνουν. Τέλος πάν¬των ἐσὺ καὶ ὁ Μαμούρης σου (δηλ. τὸ πρωτοπαλλήκαρο τοῦ Γκούρα) θὰ γίνης Μεμεταλῆς, ἐσύ, κι αὐτὸς Μπραΐμης, κι ἐμᾶς θὰ μᾶς πάρετε εἵλωτες! Νὰ τὴν χέσω τέτοια λευτεριά, ὅπου θὰ κάμω ἐγὼ ἐσένα πασιᾶ!»
Κι ἐδῶ, λοιπόν, τὸ ἴδιο ἑλληνικὸ ρῆμα!
Ἀλλὰ καὶ ὁ Καραϊσκάκης, ἐπίσης γνωστὸς γιὰ τὸ ἐλευθεριάζον τοῦ λόγου του, εἶχε στολίσει μὲ τὴν συγκεκριμένη λέξη πολλοὺς προγόνους αὐτῶν, τοὺς ὁποίους σήμερα προσκυνοῦν οἱ νεοραγιάδες:
Τὸ 1823, ὁ μέγας αὐτὸς Στρατηγὸς καὶ Ὁπλαρχηγός, λέει ἀπευθυνόμενος στὸν ἀπεσταλμένο τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ τουρκικοῦ στρατεύματος τῶν Τρικάλων Σιλιχτὰρ Μπόδα:
«Τί θαρρεύετε κερατάδες...Δὲν ἐντρέπεσθε νὰ ζητῆτε ἀπὸ ἠμᾶς συνθήκην μὲ ἕναν κοντζιᾶ σκατο-Σουλτὰν Μαχμούτην - νὰ τὸν χέσω καὶ αὐτὸν καὶ τὸν Βεζύρην σας!...»Ἐπανάληψη τοῦ «Μολὼν λαβέ» τοῦ Λεωνίδα, τοῦ «οὐκ εἴθισται τοῖς Ἔλλησι προσκυνέειν», τοῦ «τὸ δὲ τὴν πόλιν σοι δοῦναι, οὒτ’ ἐμόν ἐστι οὒτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ. Κοινῇ γὰρ γνώμῃ πάντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν καὶ οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν» τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Ἡ ἴδια ἀπάντηση, μὲ κλασσικό, ὅμως, ἑλληνικὸ τρόπο... «νὰ τὸν χέσω καὶ αὐτὸν καὶ τὸν Βεζύρην σας!...» Τί ρατσιστὴς ἦταν κι αὐτός, ρὲ παιδιά;
Κάνουμε, λοιπόν, σήμερα ἕνα μεγάλο λάθος. Ὄχι μόνο ξεχνᾶμε τὴν γλῶσσα μας, ὄχι μόνο τὴν καταστρέφουμε, ὄχι μόνο τὴν διαστρεβλώνουμε καὶ τὴν παραποιοῦμε, ἀλλὰ ταυτόχρονα ντρεπόμαστε νὰ ἀποδώσουμε τὸ νόημα μιᾶς λέξεως, ὅπως αὐτὸ τὸ ἀπέδιδαν μὲ παρρησία οἱ ἀρχαῖοι μας πρόγονοι. Στὸν «Ἐπιτάφιο» τοῦ Περικλέους γιὰ παράδειγμα, ὁ Θουκυδίδης παρουσιάζει τὸν Περικλῆ νὰ λέη: «Φιλοκαλοῦμέν τε μετ’ εὐτελείας καὶ φιλοσοφοῦμεν ἄνευ μαλακίας». Αὐτὸ σὲ ἁπλοελληνικὴ ἀπόδοση τὸ μετέφεραν ὡς ἑξῆς: «Ἀγαποῦμε τὸ ὡραῖο (εἴμαστε φίλοι τοῦ κάλλους) μὲ ἁπλότητα, καὶ φιλοσοφοῦμε χωρὶς νὰ γινόμαστε ...μαλθακοί». Ὅμως δὲν ἔλεγε αὐτὸ ἀκριβῶς ἡ φράση τοῦ Θουκυδίδη... Ἔλεγε «Ἀγαποῦμε τὸ ὡραῖο μὲ ἁπλότητα, καὶ φιλοσοφοῦμε χωρὶς νὰ λέμε μαλακίες = βλακεῖες». Τόσο ἁπλᾶ.
Ἃς πᾶμε, ἑπομένως, νὰ κάνουμε λίγη «γλωσσικὴ σκατολογία» «τύπου Ἀριστοφάνη, Καραϊσκάκη, Μακρυγιάννη ἢ Ζουράρι», ὅπως θὰ ἔλεγε καὶ ὁ μακαρίτης λαογράφος Ἠλίας Πετρόπουλος. Ὑπάρχει λοιπὸν μία λέξη ἀρχαιότατη στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, ποὺ λέγεται «τὸ σκώρ». Τὰ Λεξικὰ Ζωναρᾶ, Φωτίου καὶ Ὠρίωνος ἀναφέρουν ὅτι «σκώρ: τὸ κόπρον...» ὁ δὲ Σχολιαστὴς τοῦ Ἀριστοφάνη μᾶς λέει ὅτι «Σκώρ: ἀποπάτημα, χέσμα». Εἶναι γνωστὴ ἐπίσης στὴν ἰατρικὴ καὶ ἡ σκωραμίς, ἡ ὁποία εἶναι ἡ «ἰατρικὴ πάπια», διότι, ὅπως μᾶς λέει τὸ Λεξικὸν ΣΟΥΔΑΣ «Σκωραμίς: ἀμὶς μὲν ἐν ᾧ οὐροῦσι, σκωραμὶς δὲ ἐν ᾧ ἀποπατοῦσιν». Ὑπάρχει ἀκόμη καὶ ἡ «σκωραμὶς κωμῳδική», δηλαδὴ αὐτὴ ποὺ συλέγει τὰ περιττώματα πρὸς διακωμώδηση. «Ἵνα μὴ γένωμαι σκωραμὶς κωμωδική» μᾶς ἀναφέρει τὸ ἴδιο Λεξικό. Στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα βεβαίως δὲν ὑπάρχει χυδαιότης σὲ τέτοιες λέξεις. Ὅλες οἱ λέξεις αὐτὲς δηλώνουν ἰατρικὲς διεργασίες. Δηλαδή, ὁ ὀργανισμὸς τοῦ κάθε ἀνθρώπου γιὰ νὰ ἐπιβιώση χρειάζεται τροφὴ καὶ νερό, διότι εἶναι ὑδρόψυκτος. Τὸ περιττὸ λοιπὸν «ὕδωρ» ἀποβάλλεται διὰ τῶν οὔρων καὶ ἡ τροφή, ἀφοῦ ὁ ὀργανισμὸς κρατήση ἀπὸ ἐκείνη ὅλα τὰ χρήσιμα γι’ αὐτὸν συστατικά, κάθε τί περιττὸ τὸ ἀποβάλλει. Αὐτὸ τὸ περιττό, λοιπόν, τὸ περίττωμα γιὰ τὸν ὀργανισμό, εἶναι «τὸ σκώρ». Ἡ γενικὴ ὅμως αὐτοῦ τοῦ ὀνόματος δὲν εἶναι «τοῦ σκωρὸς» ἀλλὰ «τοῦ σκατὸς» καὶ στὸν πληθυντικὸ «τὰ σκατά»!
Ὅταν λοιπὸν κάποιους τοὺς χαρακτηρίζουμε ὡς «σκατά», αὐτομάτως τοὺς χαρακτηρίζουμε ὡς περιττοὺς καὶ ὄχι χρήσιμους, δηλαδὴ ἄχρηστους. Εἶναι τόση δὲ ἡ σήψη μὲ τὴν ὁποία συνδέονται ὥστε ἀναδίδουν καὶ μία δυσάρεστη ὀσμή! Αὐτοὶ εἶναι οἱ ἄχρηστοι καὶ σεσηπότες «σκωροποιοὶ πολιτικοί». Τὸ δὲ ρῆμα «χέζω» εἶναι ἕνα ἐπίσης ἀρχαιότατο ρῆμα, ὅπως καὶ τὸ «χέω» (σημαίνει τὸ κενῶ), τὸ ὁποῖο ὑποδηλώνει τὴν ἀπόρριψη κάθε περιττοῦ εἰς τὸ χάος, εἰς τὸ κενὸν δηλαδή, ἐξ οὗ καὶ «κένωση». Ὅταν λέμε σὲ κάποιον «σ’ ἔχω χεσμένο» σημαίνει «ἔχω πετάξει πάνω σου ὅ,τι πιὸ περιττὸ ἔχω».
Ὁ Μακρυγιάννης, μὲ τὴν ἑλληνικὴ καρδιά, ἀρχίζοντας τὸ ἑλληνικὸ ἀντάρτικο, εἶχε πεῖ τὰ παρακάτω λόγια:
«Τέλος πάντων, ἐσὺ γυρεύεις ἀκόμα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ πάρης καὶ ὀχτακόσες χιλιάδες γρόσια· καὶ κατὰ τὴν ἐπιτροπή, ὁποῦ ’ναι διωρισμένοι ὅλοι φίλοι σου, θὰ πάρης ὑποστατικὸ ὅπου ν' ἀξίζη πενῆντα διὰ δέκα· αὐτήνη ἡ ἐπιτροπὴ θὰ τὸ ξετιμήση τοιούτως. Οἱ φίλοι σου καὶ oi συγγενεῖς σου κυβερνῆτες τὰ ’πικυρώνουν. Τέλος πάν¬των ἐσὺ καὶ ὁ Μαμούρης σου (δηλ. τὸ πρωτοπαλλήκαρο τοῦ Γκούρα) θὰ γίνης Μεμεταλῆς, ἐσύ, κι αὐτὸς Μπραΐμης, κι ἐμᾶς θὰ μᾶς πάρετε εἵλωτες! Νὰ τὴν χέσω τέτοια λευτεριά, ὅπου θὰ κάμω ἐγὼ ἐσένα πασιᾶ!»
Κι ἐδῶ, λοιπόν, τὸ ἴδιο ἑλληνικὸ ρῆμα!
Ἀλλὰ καὶ ὁ Καραϊσκάκης, ἐπίσης γνωστὸς γιὰ τὸ ἐλευθεριάζον τοῦ λόγου του, εἶχε στολίσει μὲ τὴν συγκεκριμένη λέξη πολλοὺς προγόνους αὐτῶν, τοὺς ὁποίους σήμερα προσκυνοῦν οἱ νεοραγιάδες:
Τὸ 1823, ὁ μέγας αὐτὸς Στρατηγὸς καὶ Ὁπλαρχηγός, λέει ἀπευθυνόμενος στὸν ἀπεσταλμένο τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ τουρκικοῦ στρατεύματος τῶν Τρικάλων Σιλιχτὰρ Μπόδα:
«Τί θαρρεύετε κερατάδες...Δὲν ἐντρέπεσθε νὰ ζητῆτε ἀπὸ ἠμᾶς συνθήκην μὲ ἕναν κοντζιᾶ σκατο-Σουλτὰν Μαχμούτην - νὰ τὸν χέσω καὶ αὐτὸν καὶ τὸν Βεζύρην σας!...»Ἐπανάληψη τοῦ «Μολὼν λαβέ» τοῦ Λεωνίδα, τοῦ «οὐκ εἴθισται τοῖς Ἔλλησι προσκυνέειν», τοῦ «τὸ δὲ τὴν πόλιν σοι δοῦναι, οὒτ’ ἐμόν ἐστι οὒτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ. Κοινῇ γὰρ γνώμῃ πάντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν καὶ οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν» τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Ἡ ἴδια ἀπάντηση, μὲ κλασσικό, ὅμως, ἑλληνικὸ τρόπο... «νὰ τὸν χέσω καὶ αὐτὸν καὶ τὸν Βεζύρην σας!...» Τί ρατσιστὴς ἦταν κι αὐτός, ρὲ παιδιά;
Κάνουμε, λοιπόν, σήμερα ἕνα μεγάλο λάθος. Ὄχι μόνο ξεχνᾶμε τὴν γλῶσσα μας, ὄχι μόνο τὴν καταστρέφουμε, ὄχι μόνο τὴν διαστρεβλώνουμε καὶ τὴν παραποιοῦμε, ἀλλὰ ταυτόχρονα ντρεπόμαστε νὰ ἀποδώσουμε τὸ νόημα μιᾶς λέξεως, ὅπως αὐτὸ τὸ ἀπέδιδαν μὲ παρρησία οἱ ἀρχαῖοι μας πρόγονοι. Στὸν «Ἐπιτάφιο» τοῦ Περικλέους γιὰ παράδειγμα, ὁ Θουκυδίδης παρουσιάζει τὸν Περικλῆ νὰ λέη: «Φιλοκαλοῦμέν τε μετ’ εὐτελείας καὶ φιλοσοφοῦμεν ἄνευ μαλακίας». Αὐτὸ σὲ ἁπλοελληνικὴ ἀπόδοση τὸ μετέφεραν ὡς ἑξῆς: «Ἀγαποῦμε τὸ ὡραῖο (εἴμαστε φίλοι τοῦ κάλλους) μὲ ἁπλότητα, καὶ φιλοσοφοῦμε χωρὶς νὰ γινόμαστε ...μαλθακοί». Ὅμως δὲν ἔλεγε αὐτὸ ἀκριβῶς ἡ φράση τοῦ Θουκυδίδη... Ἔλεγε «Ἀγαποῦμε τὸ ὡραῖο μὲ ἁπλότητα, καὶ φιλοσοφοῦμε χωρὶς νὰ λέμε μαλακίες = βλακεῖες». Τόσο ἁπλᾶ.
Subscribe to:
Posts (Atom)
